De afgelopen dagen en de komende...
Vorige week donderdagavond weer een lezing gehad in Utrecht. Verrassend was het aantal vooraanmeldingen: 17 (of 19) in het totaal: zoveel heb ik er nog nooit gehad. Het ging op zich wel aardig, maar het kostte me moeite de zaal te "pakken". Had mede met de ruimte te maken die erg hol klonk, waardoor ik ook nogal wat nagalm had. Ik had ook achter het katheder kunnen gaan staan, maar daar wordt ik in de regel wat iebelig van.
Ander element is ook de vragen die je krijgt. Ik merk dat hoe verder mensen van het onderwerp afstaan, hoe beschouwender de vragen worden. Omdat de lezingen openstaan voor iedereen komen er dus mensen die nog geen twee maanden geleden iemand hebben verloren tot aan mensen die uit een bijna academische belangstelling de lezing bezoeken. De eerste groep is vaak wat minder geïnteresseerd in de vragen van de tweede groep, wat ik me ook wel weer kan voorstellen. Als je twee maanden geleden je vader hebt verloren heb je misschien niet zoveel interesse in de schaamtecultuur van de Japanners, noch in de overlijdensrituelen van oude Indianen enkele eeuwen geleden... Ik moet nog eens nadenken hoe hiermee om te gaan.
Verder de dag erna: de eerste van een vier (jaja) bezoeken aan de mondhygieniste/tandarts. Deze week volgen er nog drie en ik ben best wel nerveus. Het eerste bezoek viel mee en ik durf rechts weer te lachen. Want ze heeft de rechterkant van mijn gebit onder handen genomen en de linkerkant dus niet. Wel een beetje een raar gezicht... Eenmaal ontdaan van nicotine-, koffie-, wijn, en andere aanslag blijk ik best een aardig bekkie met tanden te hebben. Weer een angst overwonnen binnenkort. Voor je het weet stap ik in een vliegtuig....
Echt niet...
Ander element is ook de vragen die je krijgt. Ik merk dat hoe verder mensen van het onderwerp afstaan, hoe beschouwender de vragen worden. Omdat de lezingen openstaan voor iedereen komen er dus mensen die nog geen twee maanden geleden iemand hebben verloren tot aan mensen die uit een bijna academische belangstelling de lezing bezoeken. De eerste groep is vaak wat minder geïnteresseerd in de vragen van de tweede groep, wat ik me ook wel weer kan voorstellen. Als je twee maanden geleden je vader hebt verloren heb je misschien niet zoveel interesse in de schaamtecultuur van de Japanners, noch in de overlijdensrituelen van oude Indianen enkele eeuwen geleden... Ik moet nog eens nadenken hoe hiermee om te gaan.
Verder de dag erna: de eerste van een vier (jaja) bezoeken aan de mondhygieniste/tandarts. Deze week volgen er nog drie en ik ben best wel nerveus. Het eerste bezoek viel mee en ik durf rechts weer te lachen. Want ze heeft de rechterkant van mijn gebit onder handen genomen en de linkerkant dus niet. Wel een beetje een raar gezicht... Eenmaal ontdaan van nicotine-, koffie-, wijn, en andere aanslag blijk ik best een aardig bekkie met tanden te hebben. Weer een angst overwonnen binnenkort. Voor je het weet stap ik in een vliegtuig....
Echt niet...


0 reacties:
Een reactie plaatsen
Links naar dit bericht:
Een koppeling maken
<< Startpagina